Ik ga al een aantal jaar mee in de blogcommunity. In die tijd heb ik veel mensen zien komen en gaan, had ik periodes met 30 reacties per blogpost en dieptepunten waarin ik 2/3 weken niets van me liet horen. Een aantal van mijn lezers (her)ken ik al sinds mijn begin jaren. Hun blogs volg ik ook al sinds die tijd en het is super leuk dat je zoveel over elkaar te weten komt!

Nou (her)ken ik veel meer van jullie hoor! Namen link ik (in mijn hoofd) ontzettend snel aan blogs en foto’s en zelfs zonder naam kan ik reacties herkennen als die van “jou”. Elke terugkerende lezer die wat achterlaat krijgt toch een speciaal plekje bij mij :)

Maar nu, er zijn ook héél véél lezers die ik niet ken! Zo nu en dan laat een “onbekend” iemand een reactie achter of krijg ik reacties van lezers zonder blog. Dat maakt mij zo nieuwsgierig, haha! Ik vind het heel leuk als iemand de moeite neemt om te reageren maar op die manier krijgen de cijfertjes ook namen! Ik zie het aantal Bloglovin volgers en mijn Google Analytics statistieken wel, maar dat zijn puur en alleen getallen. Ik heb geen flauw idee wie dat allemaal zijn!

Daarom zou ik het leuk vinden als bekende en onbekende mensen wat over zichzelf zouden vertellen. Zo krijg ik een completer beeld van mijn lezers en zijn de getallen niet alleen maar getallen :) Vertel iets leuks over jezelf, wie ben jij? En, hoelang en waarom volg jij mijn blog? Dat lijkt me ook leuk om te weten!

Hi, introduce yourself.

+



Voor mijn verjaardag heb ik een prachtige ketting van Carlo gekregen van het merk Mi Moneda. Deze bestaat uit een pendant waar je verschillende munten in kan doen. Ik heb drie munten, een daarvan bevat een kruis en rozenkrans. Die wilde ik graag hebben, ik werd daar alleen wel raar op aangekeken. Vooral tijdens het laten zien van de munten kreeg ik rare blikken, zo van: “Bodine, wààrom moet je met een kruis om je nek gaan lopen?”

Nu zal ik ermee beginnen dat ik niet religieus ben, op geen enkele manier. Dat er enigszins raar van werd opgekeken snapte ik dan ook aan de ene kant wel maar de reactie na mijn uitleg, zo’n blik van: “Dan nog.. Een kruis hoort niet bij ongelovigen,” snapte ik niet. Nog steeds niet. Ik snap niet waarom dat “raar” is, waarom dat niet “hoort”.

Het beeld ‘kruis’ vind ik mooi. Het is simpel en op bepaalde manieren getekend of geplaatst ook elegant. Vind ik. Sinds ik interesse ben gaan krijgen in het verleden, denk aan de Tudor periode in Engeland en dergelijke, is mijn gevoel voor het kruis gegroeid. Ik ben ontzettend gefascineerd door boeken, films en series waarin die geschiedenis centraal staat. En dan niet alleen vanwege het verhaal, ook vanwege al het moois van die tijd. Kastelen, koningen, jurken en noem het maar op. Dat totaal plaatje, daar val ik voor.

Ik verbind ‘het kruis’ dan ook niet aan geloof. Een kruis doet mij denken aan al dat moois van vroeger. Dààrom wilde ik graag die munt hebben voor mijn ketting. Waarom zou het kruis perse voor geloof moeten staan? Waarom zou alleen een gelovige met een kruis kunnen rond lopen? Dat vraag ik me gewoon af. Waarom is het zo raar dat ik als ongelovige met een kruis om mijn nek loop? En dan ook, zo opvallend is ie niet eens omdat ie op een munt zit!

Hoe denken jullie daarover? Vinden jullie dat een kruis bij iemand hoort die gelovig is, dat het bij beide kan of vinden jullie het ook raar dat ik met een kruis om mijn nek loop?

Het kruis voor ongelovigen.

+



>

UK Lifestyle

Dat er tegenwoordig geen foto’s meer de bladen in gaan zonder geairbrushed te worden weten we allemaal. Bedoel, Julia Roberts can’t be real in de reclame van Lancôme en ook Rachel Weisz is opgelapt voor L’Oréal. Maar ach, dat hoort erbij.

Nu weten we ook allemaal dat ze soms een tikkeltje te ver gaan. Bij Demi Moore is er eens een heup vanaf gehaald en Beyoncé is een keer veranderd in een blanke vrouw. Bij Lila Grace, de dochter van Kate Moss, hebben ze er gewoon twee vingers vanaf gehaald. In de US Vogue.

Kijk, natuurlijk moest ik er om lachen. Maar als je je dan bedenkt dat we het hier over Vogue hebben.. Hoe serieus zijn ze dan nog met hun werk bezig? Waar is dat oog voor detail gebleven?

Airbrush mistake.

+




INC
There are some basic rules for blogging, dat weten we allemaal. Of we ze ook allemaal naleven is iets anders. Nu zijn regels er om verbroken te worden maar “hier” werkt dat net even iets anders, ook dat weten we allemaal. Sommige regels worden niet echt verbroken, ze worden gewoon niet goed nageleefd of domweg vergeten.

Zoals het verwijzen naar de originele bron van een foto of stuk tekst. Veel mensen die ik volg houden zich goed aan deze regel maar hier en daar kom ik nog wel eens een foto tegen waar de bron niet bij staat. In het geval van mijn blog betekend dat dat ik de foto zelf heb gemaakt maar het is natuurlijk over duidelijk wanneer een foto van een bepaalde artiest niet van diegene zelf komt. Jammer vind ik dat. Want hoewel er nergens staat dat je die foto zelf hebt genomen staat er ook nergens van wie die wel komt. En het feit dat jij die foto op je blog zet betekend dat de maker ervan goed werk heeft geleverd (of niet), en die verwijzing dus eigenlijk wel verdiend.

Persoonlijk vind ik ook dat het zo werkt met posts die je schrijft aan de hand van een die je op een andere blog hebt gezien. Het is niet zo moeilijk om ergens in je post “via blognaam” te zetten, je schrijft nota bene een hele post vol. En weet je wat? Die kleine terechte moeite wordt ontzettend gewaardeerd.

Mijn vorige post heb ik geschreven na aanleiding van een post op Blog Milk. Dit heb ik netjes vermeld onder de foto, zoals het hoort. En wie netjes is wordt beloond. Nog geen vier uur later reageerde Ana “Blog Milk” herself: “Thank you so much for the credit! You are the best!” Zo, die kan ik mooi in m’n zak steken! Het is misschien de eerste keer dat dit me is overkomen maar het heeft mijn geloof in dit hele principe nog groter gemaakt.

Zo’n verwijzing is niet meer dan terecht. Zelfs als je foto uit de zoekmachine van Google is komen rollen en hij van een of andere gare website voor Small business owners and entrepreneurs komt maar daarbij niet de originele bron staat (je gelooft toch niet dat die slimme koppen de afbeelding uit deze post hebben gemaakt?). Verwijs zo dicht mogelijk naar de originele bron toe, meer dan dat kun je niet doen.

Je hebt niet alleen die ander maar ook jezelf. Je zult eens de verkeerde tegenkomen en een heel hoop gezeik kunnen krijgen. En daarbij is het ook leuk voor ons, want wie weet komen we zo wel op een ontzettend leuke site!

Hoe kijken jullie hier tegenaan? En verwijzen jullie altijd naar de originele bron of vergeten jullie het wel eens?

What about a credit.

+




Pinspire en Pinterest

Jongens, jongens, jongens. Wat ik nou weer ben tegengekomen. Iedereen kent het begrip “copycat” wel, een no-go onder de bloggers, nou.. dit slaat werkelijk alles!

Pinterest is ondertussen een vrij bekende website waarop mensen de hele dag foto’s (re)pinnen die inspirerend, gewoon leuk of ontzettend mooi zijn. Ikzelf ben dol op Pinterest! Waar ik niet zo dol op ben is Pinspire, een complete rip-off van Pinterest. De naam, het repinnen, ‘pin it’, de layout.. zelfs de about pagina is niet met rust gelaten!

Come on, te zielig voor woorden!

It’s a rip-off.

+