Sinds Carlo en ik samen zijn hebben we eigenlijk niks aan Valentijn gedaan. ‘Nergens voor nodig.’ Ik heb ook geen een keer het gevoel gehad dat ik wat miste, ik word namelijk genoeg verwend door het jaar heen Wij zeggen: ‘Wij doen niet aan Valentijn, wij doen aan alle dagen daar omheen.‘

Dit jaar verliep eigenlijk net als andere jaren, maar een paar dagen voor Valentijn had Carlo een klein cadeautje op mijn kussen achter gelaten. Mijn favoriete luchtje En op Valentijn zelf, verraste hij me met een mooi bosje rozen!

Kelli Murray

Eens in de zoveel tijd struin ik Etsy af, op zoek leuk gefabriceerde dingetjes. Soms kom gebreide portemonneetjes tegen, dan weer handgemaakte kettinkjes en soms mooie illustraties.

Ditmaal I stumbled upon het werk van Kelli Murray, een designer uit Californië. Hoewel een groot deel van haar werk me iets te raw is, vind ik bovenstaande prentjes ontzettend leuk en zie ik die ook wel in mijn kamer staan! Vooral de eerste twee vind ik heel erg leuk

Voor wie de maandag-blues heeft, hopelijk helpt dit een beetje

Eigen foto’s, recept komt van Culy

Al jaren loop ik rond te schreeuwen dat ik geen keukenprinses ben, dat ik een hekel heb aan koken en de supermarkt het liefst ontwijk. Uit gewoonte ben ik daar nooit mee gestopt maar nu heb ik toch wel een punt bereikt dat ik deze uitspraken moet gaan bijschaven.

Het afgelopen jaar ben ik meer vrijwillig de keuken ingedoken, al was het alleen maar om een cake te bakken of door de spaghettisaus te roeren die mijn mama had gemaakt. Het resultaat hiervan is dat ik steeds meer plezier heb gekregen in het bakken en koken. Ik vind het leuk om mijn mama te helpen in de keuken maar ook om zelf wat te doen. Zo heb ik voor de verjaardag van mijn papa een kwarktaart gemaakt

Nu had ik vrijdag weer zin om iets te gaan maken maar ik wist niet wat. Na een korte brainstormsessie met Carlo ben ik gewoon op internet gaan kijken wat wij vandaaf zouden kunnen gaan maken en heb ik heel wat dingen opgeschreven. Daaruit heb ik samen met Carlo en mama het volgende gekozen: Mini pizza’s op stokjes! In eerste instantie hadden Carlo en ik dit bedacht als snacks, maar het leek mijn mama leuk om dit gewoon als avondeten te doen, dus dat hebben we dan ook gedaan

We hebben het recept niet helemaal hetzelfde gehouden daar wij iets meer dan alleen tomatensaus en kaas op de pizza’s wilden. Wij hebben de rol gevuld met paprika, kipfilet, champignons en ui, waardoor alles niet meer op een stokje kon Het was even de vraag of alles in elkaar zou blijven zitten dus hebben we satéprikkertjes gebruikt om de boel bij elkaar te houden. Ik kan jullie wel vertellen dat dit een groot succes was, we hebben heerlijk gegeten!

Lijkt het jullie leuk als ik vaker post over alle lekkere dingen die ik maak?

Forever21, edited by me

De eerst post die ik hierover schreef.

Op de website van Free Fashion Challenge wordt bijgehouden hoelang je nog niet mag winkelen en ik zit ondertussen op nog maar 325 dagen. Nu volg ik niet de regel “je mag een jaar lang niet winkelen” maar sinds mijn aanmelding, 40 dagen geleden dus, heb ik nog geen een keer de drang gehad om te gaan winkelen, wat me best wel verbaasd heeft. Ik heb namelijk gewoon nog online webshops bezocht en ben naar een winkelcentrum geweest. En hoewel ik dan lang niet altijd wat koop heb ik meestal wel de neiging om van alles te passen.

Enfin, de eerste opdracht die ik kreeg was de volgende: Make an inventory of your wardrobe and describe/illustrate/photograph/document the content of your wardrobe. In bovenstaande afbeelding kun je zien dat ik (de meeste van) mijn kledingstukken heb geteld en op een schrikbarend aantal van 155+ stukken kom. In principe is dit nog te weinig daar ik mijn schoenen en sjaals niet heb meegeteld en “rest” ook een schatting afgerond naar beneden is maar dat zijn categorieën waarin ik nauwelijks tot geen miskopen in doe en alles wel van draag. Ik heb wel zo goed mogelijk geprobeerd alles wat in de was ligt mee te tellen maar ik weet niet precies wat daar ook alweer in ligt.

Tijdens het doorlopen van mijn kledingkast kwam ik al heel veel dingen tegen waarbij ik dacht: “Ik vond dit leuk.” Of “Dit heb ik nooit echt leuk gevonden.” En “Eigenlijk past dit niet bij mij of mijn figuur.” Een teken dat ik er goed aan heb gedaan om me voor deze nieuwsbrieven in te schrijven. Het is toch wel een beetje belachelijk dat ik kleding in mijn kast heb hangen wat zulke gedachtes naar boven haalt? Bedoel, in principe moet je alleen maar dingen dragen die je echt leuk vind.

Nu moet je er trouwens niet vanuit gaan dat alle kledingstukken die ik heb meegeteld ook “gewoon” te dragen zijn. Onder “Tops” vallen namelijk ook hemdjes die ik alleen onder kleding aantrek en onder “Truien/Sweaters” ook comfy dingen die ik alleen thuis aan heb. Veel geld geef ik hier dan ook niet aan uit en dragen doe ik zulk soort kledingstukken toch wel. En “Rest” is alles aan pyjama shirts, jogging broeken, huispakken, sportbroeken en dergelijke. Toch blijft 155 een groot getal.

De extra assignment was: Clean out your wardrobe. Nu heb ik dit niet meteen gedaan, dit ga ik kledingstuk voor kledingstuk doen. Ik ga proberen de komende weken elk winterkledingstuk dat ik heb aan te trekken en kijk dan aan het eind van de dag of ik het terug in mijn kast hang of eruit houd. Alles waarvan ik zeg: “Dit draag ik graag en staat me,” gaat terug de kast in, alles wat ik niet eens aan wil trekken of waar ik me aan het eind van de dag gewoon niet lekker bij voel blijft eruit. Zo kan ik weloverwogen beslissingen maken en gooi ik niet alles als een kip zonder kop in een plastic zak.

Dat was opdracht één, de volgende opdracht is:

Assignment #2
Make a contract with yourself. Write down that you will stop shopping for one year and make a list of your reasons why.

Hedi Slimane

Voor zover ik weet is ze alleen maar “dochter van” en daarnaast niet echt bekend, maar, gawd.. i love this shoot of Frances Bean Cobain.

Het is algemeen bekend dat ik nogal wat onpraktische gewoontes heb. Of, dat ik in zijn geheel nogal onpraktisch ben. Echt van die dingen waarvan wordt gezegd: “Dat kan alleen Bodine maar doen!” Nu geloof ik niet dat het volgende iets is dat alléén ik doe maar het is wel iets dat ik keer op keer weer doe.

Wanneer ik koekjes eet waarvan een helft bedekt is met chocola, pak ik het koekje altijd vast bij de chocola! En meestal eet ik dan ook eerst het “gewone” deel op waardoor ik halverwege met vieze vingers kom te zitten. Ik stond hier eerst helemaal niet bij stil totdat mijn mama me er een keer op wees, wat misschien nog dommer is, ik had het gewoon niet in de gaten! Tegenwoordig ben ik gelukkig wel zo “slim” om éérst het chocolade gedeelte op te eten.

Maar dat neemt niet weg dat ik onpraktisch blijf. Want het koekje oppakken doe ik nog altijd bij de chocola